POČETNA SFRJ REPORTAŽE ISTORIJA KULTURA HOBI DRUŽENJE Josip Broz Tito Heroji 6 april 1941 Omladina Štafeta JNA
I
I
I
I
BULATOVIĆ Nikole UROŠ (podaci iz 1957. g.)   Rođen 1918. u selu Liješanj, Kolašin.  Crna Gora. Zemljoradnik. Član KPJ od 1943.  U NOB stupio 1941. Danas: službenik  Oblasnog nerodnog odbora Kosova i Metohije. Za narodnog  heroja proglašen 9-X-1953.   Zbog slabog materijalnog stanja porodica Bulatovića preselila se 1912. godine iz Crne Gore na Kosovo Polje. Uroš se po završenoj osnovnoj školi bavio zemljoradnjom. Živeo je mučno kao siromašan seljak radeći do 1941. godine razne fizičke poslove. Godine 1941 nalazio se na vojnoj vežbi u Prištini. Kada su 27. marta izbile demonstracije, Uroš je kao vojnik učestvovao u njima. Zbog toga je bio uhapšen, ali je na intervenciju vojske pušten. To je bila prva politička akcija u kojoj je učestvovao mladi crnogorski seljak. Kapitulacija ga zatiče u okolini Prizrena, odakle se sa grupom vojnika i oružjem vrača kući. Odmah zatim povezuje se sa Narodnooslobodilačkim pokretom i počinje aktivno da radi. U prvo vreme rukovodio je jednom grupom aktivista i bio komandir straže za odbranu sela od raznih bandi. Prilikom izvršenja jednog zadatka uhapšen je 17. februara 1942. godine. Na ulici se tada potukao sa poli­cajcima i pokušao da pobegne, ali to mu nije pošlo za rukom. U zatvoru je podvrgnut mučenju, jer je kod njega prilikom hapšenja nađen propagandni material. Uroš se u zatvoru dobro držao. Juna 1942. godine interniran je u Albaniju u logor Puku, a posle nekog vremena u koncentracioni logor Burelj. Septembra 1943. godine, u vreme kapitulacije Italije, Uroš stupa u partizane. Uskoro je primljen u član­stvo Komunističke, partije. Posle nekoliko akcija u kojima se istakao postao je komandir čete u Kosov­skom partizanskom odredu, koji je operisao u Zapadnoj Makedoniji. Na dan formiranja Prve makedonsko-kosovske udarne brigade, Uroš je postavljen za komandira čete u Prvom kosovskom bataljonu. Bio je zatim zamenik, pa komandant Prvog kosovskog bataljona. Istakao se u borbama na Izvoru, Klenovcu, Bukoviku, Demir Kapiji, na Notiju, Samokovu i Južnom Brodu. Umešnost u rukovođenju pokazao je u borbi kod Velmeje i Slatine. Sa desetinom je uspeo da razbije i zarobi 36 vojnika i 32 mazge natovarene ratnim materijalom. Takođe se istakao i u borbi za Debar 1944. godine. U tom sukobu Uroš je uhvatio cev neprijateljskog puškomitraljeza, oteo puškomitraljez i ubio neprijateljskog puškomitraljesca. U borbi u Globočici, koja se vodila prsa u prsa, zarobio je nekoliko Nemaca. Bulatović se posebno istakao u borbama na razbijanju balističkih bandi kod Tropoja u Albaniji, kod Brovine, Junika, Vokša i Dečana. U borbi u Dečanima, 4. novembra 1944. godine, teško je ranjen od granate jednog nemačkog minobacača. Od zadobijene rane ostao je posle toga težak invalid - izgubio je oko. Posle oslobođenja zemlje, obavljao je raznovrsne dužnosti.