POČETNA SFRJ REPORTAŽE ISTORIJA KULTURA HOBI DRUŽENJE Josip Broz Tito Heroji 6 april 1941 Omladina Štafeta JNA
I
I
I
I
BUBANJ Franje VIKTOR (podaci iz 1957. g.)   Rođen 3-XII-1918 u selu Fužine, Rijeka, Hrvatska. Građevinski tehničar.  Član KPJ od januara 1938. U NOB stupio 1941. Danas: generalpotpukovnik avijacije. Za narodnog heroja proglašen 27-XI-1953.     Potiče iz seljačke porodice. Neko vreme otac mu je radio kao rudar u Americi.  Građevinsku školu završio je u Delnicama, a Građevinski otsek Srednjetehničke škole u Zagrebu. Posle završetka škole radio je kao građevinski tehničar na gradnji autoputa Šušak - Senj i na gradnji hidrocentrale Vinodol. Od 1939. do 1941. godine bio je u vojsci, u pilotskoj školi za rezervne oficire u Pančevu i posle toga kao pilot u izviđačkoj eskadrili na aerodromu Kumanovo. Po kapitulaciji Jugoslavije, bio je na radu u Hrvatskom Primorju sve do odlaska u partizane, 15. novembra 1941. godine.  Radničkom pokretu pristupio je kao član SKOJ-A 1936. godine u Zagrebu. Od toga vremena radio je u partijskim i masovnim organizacijama, koje su bile pod uticajem KPJ na području Hrvatskog Primorja. Jula 1941. godine postao je član Okružnog komiteta KPH za Hrvatsko Primorje.  Organizovao je partijsku tehniku, ilegalna boravišta i prebacivanje drugova preko tog terena. U novembru policija je otkrila rad partiske organizacije u Kraljevici. Otkriven u toj provali, Bubanj je napustio ilegalan rad i otišao u Ličku četu.  Postao je član grupe koja je imala zadatak da vrši diverzije na željezničkim prugama. U toku 1941. i početkom 1942. godine, sa još dva druga, teško je oštetio tri vojne italijanske kompozicije na prostoru Lić - Delnice. Prilikom rušenja vojnog ešalona na mostu kod sela Fužine bio je sa još jednim drugom opkoljen od strane trideset crnokošuljaša kod sela Lić. Posle jednog časa teške borbe Bubanj i njegov drug su se probili kroz obruč. Učestvovao je posle toga kao vođa udarne desetine u nekoliko akcija Ličke i Bribirske čete Prvog primorsko-goranskog odreda. Aprila 1942. godine postavljen je za oficira u Štabu Primorsko-goranskog odreda, a juna 1942 - za komandanta Prvog odreda Pete operativne zone. Sa ovim odredom Bubanj je uče­stvovao u nekoliko -velikih borbi do kraja 1942. godine. Kod Brinja postavio je sa odredom zasedu jakoj italijanskoj motorizovanoj koloni; tada je ubijeno dve stotine neprijateljskih vojnika i zarobljen veliki broj automatskog oružja i pušaka. Nešto kasnije, posle dvodnevne borbe, zauzeo je sa svojim odredom ustaško uporište Modrug. Po naređenju Glavnog štaba Hrvatske, odred se zatim prebacio na Kordun i zajedno sa Prvim proleterskim bataljonom i Kordunačkim odredom uništio jako uporište Blagaj. Po povratku u Gorski Kotar Bubanj je sa Prvim i Drugim bataljonom odreda usred dana izvršio juriš na italijansku jedinicu i artiljeriju u blizini Ogulina. Tom prilikom likvidirano je 300 italijanskih vojnika, oko 40 zarobljeno i došlo se do velikog ratnog plena, Krajem 1942. godine. postavljen je za komandanta Šeste udarne hrvatske brigade, a po formiranju Trinaeste primorsko-goranske divizije - za zamenika komandanta divizije.  Međutim, pošto je ubrzo bio ranjen komandant Druge brigade Trinaeste divizije, Bubanj je postavljen za komandanta ove brigade. Dva meseca posle toga branio je sa brigadom položaj kod Žute Lokve i uspešno ga održao uprkos žestokim napadima Divizije „Murde“, ustaško-četničkih jedinica i jake artiljerijske vatre. Konačno je uspeo da potisne Diviziju „Murde“ do Senja, da zauzme Senjska Vrata, a zatim i Senj. U Šestoj neprijateljskoj ofanzivi bio je opkoljen sa brigadom od strane nemačke tenkovske divizije u rejonu Kostrena - Bakar. Zahvaljujući dobrim delom i njegovoj hladnokrvnosti i dobrom rukovođenju, brigada je probila neprijateljski obruč i izbila u pravcu Gorskog Kotara. U toku zime lzmedu 1943. i 1944. godine vodio je teške borbe sa nemačko-ustaškim snagama na području Like. Kada su aprila 1944. godine formirane prve jedinice Jugoslavenskog ratnog vazduhoplovstva, Bubanj je iz zemlje upućen najpre u Afriku, a zatim u SSSR na usavršavanje. Završio je lovačko-pilotsku . školu i sa Prvim lovačkim pukom vratio se iz SSSR-a u zemlju. Posle toga bio je komandant divizije, načelnik štaba Jugoslavenskog ratnog vazduhoplovstva i komandant vazduhoplovnog korpusa.