POČETNA SFRJ REPORTAŽE ISTORIJA KULTURA HOBI DRUŽENJE Josip Broz Tito Heroji 6 april 1941 Omladina Štafeta JNA
I
I
I
I
BOŽOVIĆ Nikole VLADO (podaci iz 1957. g .)   Rođen 12-XI-1915 u Titogradu. (Podgorica). Crna Gora. Radnik. Član KPJ od 1934. U NOB stupio 1941. Danas: član Izvršnog veća Narodne skupštitte Crne Gore. Za narodnog heroja proglašen 27-XI-1953.    Pod vrlo teškim uslovima uspeo je da završi osnovnu školu i dva razreda gimnazije.  Porodica u kojoj je rođen bila je siromašna, usto vrlo rano je ostao bez oca, pa je zbog toga morao sam da se bori za svoj opstanak od najranijih godina. Gimnaziju je prekinuo posle drugog razreda i posle toga radio razne poslove.  Naprednom radničkom pokretu pristupio je rano.  Radio je u raznim sportskim organizacijama koje su bile pod uticajem Komunističke partije (bio je igrač radničkog sportskog kluba „Budučnost“).  Istovremeno bio je zapažen i u radu URS-ovih sindikata u Podgorici. Bio je jedan od zapaženijih učesnika demonstracija i drugih akcija koje su pre rata izvođene u Podgorici. Posle provale u Crnoj Gori, 1936 godine, nalazio se sa ilegalcima neko vreme u šumi.  Godine 1937 postao je sekretar Mesnog komiteta KPJ u Podgorici, a godinu dana kasnije organizacioni sekretar Pokrajinskog komiteta SKOJ-a za Crnu Goru. Uleto 1941 godine, kada je KPJ organizovala ustanak u Jugoslaviji, Božović je po odluci PK KPJ za Crnu Goru otišao u partizane. Stupio je u Prvi piperski odred i ubrzo postao njegov politički komesar.  Prvi podvig napravio je uoči borbe sa Italijanima na Kaznovici. Trebalo je dići u vazduh most kod Vranjičkih Njiva. Tražio se dobrovoljac za izvršenje zadatka.  Božović se prvi javio i uspešno izvršio zadatak. Dva dana kasnije bio je zapažen i kao puškomitraljezac u borbi sa italijanskim jedinicama na teritoriji između Trijebač - Dolanjska Glavica, Kaznovica. Posle ove akcije PK KPJ vratio je sve članove Pokrajinskog komiteta SKOJ-a za Crnu Goru na pozadinski politički rad.  Božović je dobio zadatak da radi na pripremanju pokrajinske omladinske konferencije.  U tu svrhu on je obilazio Kolašinski, Andrijevićki i Beranski srez. Pošto je konferencija održana, ponovo je krenuo u jedinice. Postao je zamenik političkog komesara Zetskog partizanskog odreda. U toku 1942 godine Božović je od juna meseca bio komesar Omladinskog bataljona, a zatim zamenik komandanta Trećeg bataljona „Bajo Sekulić“.  Učestvovao je u borbama na Kupresu. Tu je, iako teško ranjen, predvodio bataljon u teškoj kritičnoj borbi. Nešto kasnije iz Četvrte crnogorske brigade otišao je za rukovo­dioca Politodela Četvrte kordunačke brigade. Sa ovom brigadom bio je još dvaput ranjavan - krajem 1942 godine kod Tržića i početkom 1943 godine kod Vivodine, na Žumberku. Posle Četvrte ofanzive, CK KP Hrvatske postavio je Božovića za rukovodioca Politodela Sedme banijske divizije. Sa ovom divizijom on je učestvovao u borbama u Posavini, Moslavini i Podravini. Od 1945 godine obavljao je razne partiske i državne dužnosti. Bio je najpre pretsednik Zemaljskog odbora Saveza sindikata Crne Gore i istovremeno član Pokrajinskog komiteta KPJ za Crnu Goru. Od 1948 do 1951 godine bio je ministar u Vladi Cme Gore, zatim ponovo pretsednik Glavnog odbora Saveza sindikata. Od 1953 godine član je Izvršnog veća Narodne skupštine Crne Gore. Na Osnivačkom kongresu KP Crne Gore izabran je za člana Centralnog komiteta, a 1948 godine postao je član Politbiroa CK KP Crne Gore. Od 1952 godine član je Izvršnog komiteta CK Saveza komunista Crne Gore i sekretar Gradskog komiteta Partije u Titogradu.